Heima hjá Suðurnesjafólki

Þau Bjarni Stefánsson og Særún Guðjónsdóttir búa í glæsilegu húsi við Íshússtíg í gamla bænum í Keflavík. Húsið er gamalt nýtt en það var byggt á árunum 2003 til 2006. Á meðan húsið var í byggingu þá bjuggu skötuhjúin í bílskúr á lóðinni. Nú hafa synirnir Patrekur og Sindri bæst í hópinn og unir fjölskyldan sér vel í einkar notalegu húsi þar sem hvert smáatriði er úthugsað.

Stærð húss: 160 m2 og 50 m2 bílskúr. Sparri sá um að reisa húsið. (Smellið á myndir til þess að stækka í snjalltækjum).
 

Gunnar Már Sveinsson teiknaði húsið en hann gaf einmitt húsráðendum forláta kamínu frá árinu 1886 sem prýðir stofuna.

„Við höfðum áhuga á gömlu og vildum jafnvel gera upp. Ég kíkti á hús hjá einni sem var að gera upp gamalt bárujárnshús, en eftir þá heimsókn sagði ég við Bjarna að það yrði að vera gamalt/nýtt, þetta er svo rosaleg vinna,“ segir Særún og hlær. Þannig geti verið erfitt að móta gömul hús eftir sínu höfði og gera rýmin eins og hentar. Skipulagið getur verið þannig í svona gömlum, litlum húsum að erfitt er að aðlaga þau að nútíma kröfum að hennar mati.

„Við vorum búin að frétta af þessari lóð sem hann Gummi Hjalta átti. Það var annar aðili sem sýndi þessu áhuga og ætlaði að setja bjálkahús á lóðina en það fékkst ekki samþykkt vegna þess að það féll ekki inn í umhverfið. Þannig að við ákváðum að kýla á þetta,“ segir Bjarni. Þau minnast þess bæði að svona gömul hús og gamli bærinn hafi ekki verið mjög vinsæl á þessum tíma, en þau keyptu lóðina árið 1998. Þó var þá að hefjast mikil uppbygging í gamla bænum og nýbúið að taka göturnar þar í gegn.

Tekið alla leið

Þau ákváðu að byggja frekar stórt hús en fyrst um sinn bjuggu þau í rúmgóðum bílskúr sem þau reistu á lóðinni. „Við ákváðum að taka þetta bara alla leið. Við byggðum skúrinn fyrst á meðan við vorum að manna okkur upp í verkefnið sem lá fyrir,“ segir Bjarni og skellir upp úr. „Það tók ekkert á að búa í skúrnum. Mér fannst það mjög fínt,“ segir Særún. „Ég verð þó að segja að hún var orðin svolítið þreytt þarna síðasta árið og var farin að ýta á að klára húsið,“ bætir Bjarnir við og hlær. „Ég fór til mömmu í rúm fjögur ár að þvo þvottinn en það var ekki fyrr en síðasta árið í skúrnum að við vorum með þvottahúsið klárt,“ segir Særún. Þau voru tvö í kotinu á meðan þau bjuggu í skúrnum en nú eru þau fjögur sem búa í húsinu.

Þau kunna ákaflega vel við sig í gamla bænum og vilja helst hvergi annars staðar vera. „Umhverfið er svo flott og það er stutt niður í bæ. Það er góður andi í hverfinu og hér eru góðir nágrannar. Næðið er mjög mikið og það er varla að maður finni fyrir því þegar haldin er Ljósanótt,“ segir Særún en hátíðarsvæðið er rétt hundrað metrum frá húsinu.

„Amma mín átti alltaf heima á Vallagötunni þar sem núna er Bernhard gistihús og fjölskylda mín er alin þar upp,“ segir Særún sem þannig tengist gamla bænum sterkum böndum. Bæði eru þau uppalin í Keflavík og muna vel eftir lífinu í gamla bænum sem krakkar.

Frá því að byrjað var að byggja húsið þá tók það tvö og hálft ár að rísa. Þau ákváðu að flytja ekki inn fyrr en allt væri gjörsamlega klárt. Öll gólfefni og allir listar þurftu að vera á sínum stað, ekkert hálkák með það. Búið var að græja lóðina áður en þau fluttu inn en þeir hjá Nesprýði sáu um að bjarga því. Lóðin var þétt setin síðasta sumar þegar Jón Jónsson tróð þar upp á heimatónleikum á Ljósanótt. Þeir tónleikar þóttu einkar vel heppnaðir og stefna þau Bjarni og Særún á að vera með á næsta ári líka.

„Mér finnst æðislegt að vera hérna og stutt í allt. Það yrði erfitt að fara. Hvaða hús myndi mig langa í annars? Reyndar hefur mig alltaf langað í gamla bókasafnshúsið á Mánagötu,“ viðurkennir hún en það hús er mjög virðulegt og flott.

Á meðan á framkvæmdum stóð þá breyttist margt eins og gengur og gerist og margar hugmyndir skjóta upp kollinum. Á tímabili söfnuðu þau meðal annars pottofnum sem áttu að prýða húsið. Horfið var frá þeirri hugmynd og ákveðið að setja hita í gólfin. Til stóð að hafa veggina klædda með fulningum en að lokum var ákveðið að klæða með gifsi. Það eru ekki hvaða húsgögn sem er sem sæma sér í svona húsi, vanda þarf valið enda pæla þau mikið í því hvort hlutirnir passi inn í heildarmyndina. „Mér finnst gaman að blanda saman gömlu og nýju - bara það sem okkur finnst flott,“ segir Særún en þau eru ekki að sækjast í neinn sérstakan stíl.

Þau fengu einu sinni bakþanka þegar sökkullinn af húsinu var kominn og ferlið farið af stað, enda ærið verkefni að ráðast í að byggja svona hús. Særún segist vera mjög fegin í dag að þau hafi haldið þessu til streitu enda vilji þau hvergi annars staðar vera og gott að vera í húsi þar sem allt er úthugsað af þeim sjálfum. Eftir alla þessa vinnu var rosalega góð tilfinning að sofa fyrstu nóttina í nýja húsinu. Það var mikill léttir og hálfgerð sigurtilfinning að sögn þeirra Bjarna og Særúnar.

Þessi fallegi sófi fannst í verslun sem var að loka í Hafnarfirði á sínum tíma. Hann var keyptur áður en húsið reis enda smellpassar hann.

Frístandandi og fallegt: Þetta stórglæsilega baðkar er í miklu uppáhaldi hjá fjölskyldunni. Það er keypt í Bandaríkjunum og er einkar verklegt eins og sjá má. Flísalögnin á baðinu er vel heppnuð en þar var að verki Elli í Flugger.

Þetta stafaparket nýtur sín til fulls í svona húsi. Bjarni segir að mikil vinna hafi farið í að leggja það og ófáir bjórkassarnir sem lágu í valnum hjá vinum og vandamönnum sem hjálpuðu til. Róbert Fisher nágranni þeirra hjálpaði mikið til og hann lét hafa eftir sér í gríni að hann ætlaði aldrei aftur að leggja svona parket. Enda er þetta mikið föndur.

Bjarni og Særún vildu að lofthæðin fengi að njóta sín á efri hæðinni en þar er hæðin 3,40 metrar þar sem mest lætur.